• PT (Personal Trainer)
  • Relatietherapeut en mediator
  • Hoofd IB (interne bewakingsdienst)
  • Postkamermedewerker (security executive)
  • Chef Vaatwasserij (afdeling kwaliteitsbewaking)
  • Buitendienstmedewerker (ballotage externe contacten)

M'n excuus aanbieden? Ik? Egnie!

Geplaatst door op in Mijn leven als Personal Trainer
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Abonneer op updates
  • Afdrukken

drumbandMôgge mense

Laat ik beginnen om iedereen die verwacht dat ik mijn excuses ga aanbieden voor het feit dat de baas in het ziekenhuis ligt uit de droom te halen.
Sorry hoor jonges, voor mijn gevoel heb ik daar helemaal niks mee te maken. Egnie! We waren allebei gelijktijdig op de plaats van het ongeval, zak ma zehhe. Dat is het enige. Puur toeval dus. En ik voel me dus in het geheel niet schuldig aan wat voor samenloop van omstandigheden dan ook. Sterker nog: als hij niet zo'n sukkel was om op mijn tenen te gaan staan dan was er helemaal niks gebeurd.
Lullig is het wel voor 'm.
Dat dan weer wel.
Maar het blijft een sukkel.

Ik vind het wel teleurstellend dat er  helemaal niemand van jullie gevraagd heeft: hoe is het nu met die arme Bob?
Helemaal niemand!
Dat zegt ook wel iets vind ik.
Ach, ik onthoud dat wel.

Gelukkig weten we inmiddels ook: ieder nadeel hep se voordeel.
Dat geldt zeker voor mij. Ik heb de halve week mogen logeren bij oom Hans en tante Feline. Nou, iedereen die oom Hans en tante Feline een beetje kent die weet dat dit geen straf is. Het eten is er fan-tas-tisch! Alles even vers en smakelijk, lekkere stukjes bot, gemalen vers vlees... Héérlijk.
Het uitzicht is ook phenomenaal hierzo. Ik kan vanuit deze plek nog nét niet mijn eigen mand zien maar buiten dat kan ik al mijn favoriete uitlaatplekken keurig in de gaten houden. Ik zie precies welke hond het op mijn plekjes doet. En daar kan ik mezelf dan weer gruwelijk aan ergeren.
Het is overigens niet zo dat ik hier maar een beetje lig te dikkedakken. Ik steek ook mijn poten uit de vacht als het moet. Zo ben ik woensdag de hele dag met oom Hans mee geweest op zakenreis. Die vijf andere medewerkers, die Spanjaarden, zaten achterin... ik mocht naast oom Hans zitten. Dat is toch wel een blijk van vertrouwen, of niet? Ik denk dat ik mezelf nu wel procuratiehouder mag moemen.
Met z'n zevenen in de bus. Het had wel iets weg van een Pools uitzendbureau op weg naar een stukadoorsklusje.

Weet je waar we geweest zijn?
Bij Kivo zelf.
Het hoofdkwartier dus!
Geweldig!
Wat een heeeeeeerlijke meur hangt daar!
Ik dacht dat ik gék werd!

Ik vond het ook heel erg leuk om wat meer met de onderbaas te "bonden". Als hij er niet telkens tussen zit met z'n bijdehante opmerkingen dan bijkt zij dus de stabiele factor te zijn bij "die twee". Je kunt met haar dus wel tot een heel behoorlijk gesprek komen, waar je bij hem telkens denkt: "is ie nu serieus of niet?" Doodvermoeiend!
Terwijl de baas in het ziekenhuis lag heb ik ook weloverwogen kunnen nadenken over mijn toekomst. Zoals jullie weten komt mijn grote liefde Bella Cyka aanstaande zondag naar Nederland. Dat is nog maar vier nachtjes slapen. Zondagavond vliegt ze van Moskou naar Schiphol. Daar halen wij haar op, ondersteund door de feestelijke klanken van de Harmonie KMD/NOAD*

Als u daar bij wilt zijn (het is altijd een feestelijke gelegenheid wanneer een hondje uit de klauwen van Poetin gered wordt) dan kan dat. Neem contact op met de onderbaas (0634001873 of els@dickenels.nl).

Hosternokke nog an toe! Krijg ik net een belangrijke mail binnen. In het ziekenhuis zijn ze de baas ook al zat! Hij komt vandaaag naar huis!
Nou, dat zal wat worden!
Wat zeg ik... als je 't over de duvel hep....

* Fusieclub. Klein Maar Dapper / Nooit Opgeven, Altijd Doorgaan

Waardeer dit blogbericht:

Reacties

opzehondjes banner

zelfbewust

annewinnebanner