• PT (Personal Trainer)
  • Relatietherapeut en mediator
  • Hoofd IB (interne bewakingsdienst)
  • Postkamermedewerker (security executive)
  • Chef Vaatwasserij (afdeling kwaliteitsbewaking)
  • Buitendienstmedewerker (ballotage externe contacten)

Motregen op maandagochtend. Kent u dat gevoel?

Geplaatst door op in Mijn leven als Personal Trainer
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Abonneer op updates
  • Afdrukken

motregenMotregen in oktober. En dan ook nog op maandag. Ik kan me bijna geen grotere garantie voor een depressie bedenken als motregen in oktober.
Het kan natuurlijk nóg erger: motregen op het perron van station Veenendaal West op een zondagmorgen in oktober. Met windvlagen. Maar dat is wel héél erg. Dát is slechts voorbehouden aan heel weinig uitverkorenen.

Gistermorgen rekte ik me uit als voorbereiding voor mijn dagelijkse ochtendwandeling met de baas en toen rook ik het al: motregen!
Damesplasser!
Damesplasser, damesplasser, damesplasser!
Een grauwe lucht, geen droge plek op de straat en het plantsoen en treurig sjokkende mensen op weg naar de tram. Zo'n dag waarop je achterom kijkt en beseft dat de zomer definitief voorbij is. Dat we ons nu moeten gaan vastbijten in de hoop dat het over zes maanden weer wat leuker gaat worden. Zo'n dag waarop je naar de horizon kijkt en niets, helemaal niets ziet waar je jezelf op kan richten.
Troosteloos.
Dat is het goede woord: troosteloos.
Louter grauwe treurnis in het hoofd.
Kent u dat gevoel?
Nou, met dat gevoel sjokte ik gisteren naar beneden om in mijn mand te gaan liggen.
Zegt de baas ineens met zo'n quasi opgewekte stem: "Zeg Bo-ob..." ik háát dat toontje van 'm "Zeg jongen... zullen we een stukje gaan rijden vanmiddag? De onderbaas mag sturen!"

Kijk. Dat vind ik toch een kwaliteit van de baas: hij vindt altijd wel een manier om van een klotedag tóch nog iets leuks te maken. Hij heeft daar een talent voor, denk ik.

Ik zou best in Amersfoort willen wonen. Het is zo'n plek waar je overal even ver vandaan bent. Als je daar gaat wonen doe je jezelf en al je vrienden een groot plezier. Daarom wonen er van die goedmoedige mensen in Amersfoort. Mensen die met iedereen vrienden willen zijn. Mensen die het anderen niet moeilijk maken. Mensen waar je welkom bent en waar je je welkom voelt.

hondwolkIk geef je een voorbeeld: ik mocht gistermiddag dus mee naar een klant. Dat was in Amersfoort. Hartstikke leuke mensen! Ik was verbaasd dat ze me daar al kenden... ik kreeg er een heel pak kluifjes. Niet eentje... een héél pak! Ik zweer het! Honderd kluifjes van eersteklas Thais buffelhuid. Ik keek naar buiten... de lucht brak open, de zon klaterde over de natte straat en ik zag een visioen! Ik kreeg tranen in m'n ogen van emotie. Ik zweer het!

Nóg een voorbeeld:
Op weg terug naar huis lig ik op de achterbank te knagen, hoor ik de onderbaas: "Zeg Dick.. wonen Sandra en Ruud hier niet vlakbij?"
"Ja... vijfhonderd meter of zo."
"Verrek... daar rijdt ze! Nou jaaa..."
Opwinding in de auto.
De onderbaas maakt een levensgevaarlijke U en zet de achtervolging in.

Rijden we even later naast een superleuke mevrouw op de fiets. Zo eentje met een helder en open gezicht en een sprankelende lach. Zo een waar je meteen van gaat kwispelen, waar je blij van wordt. Zo een die overal waar ze binnenloopt het stralende en inspirerende middelpunt van de aandacht is.

Hoe raar kan het lopen, dacht ik een uurtje later terug op weg naar huis. Hoe raar kan het lopen. Vanochtend was ik er nog van overtuigd dat het leven in het komende half jaar totaal geen zin meer had... en nu lig ik hier te kwispelen in de file.
Wat een leuke dag!
Hosternokke wat een leuke dag!
Het geluk zit in de mensen die warm zijn.

Waardeer dit blogbericht:

Reacties

opzehondjes banner

zelfbewust

annewinnebanner